Welke soorten schapen zijn er in Nederland?
In Nederland en daarbuiten zijn schapenrassen grofweg ingedeeld op basis van hun gebruiksdoel. Volgens overzichten van onder andere Schapenrassen.com en de Stichting Zeldzame Huisdierrassen (SZH) worden ze meestal verdeeld in drie hoofdgroepen: Deze schapen worden gehouden voor een hoge productie van vleeslammeren, tweelingen/meerlingen of melk. Deze rassen zijn sterk, sober en aangepast aan schralere gronden. Ze worden ingezet om heidegebieden en duinen open te houden. Deze worden vaak gehouden om hun uiterlijk, unieke vacht, kleursenering of klein formaat. Meer informatie over actuele keuringen en evenementen is te vinden via de Dag van het Schaap.
- Texelaar: Het bekendste Nederlandse vleesschaap, ontstaan op het eiland Texel, bekend om zijn gespierde bouw.
- Swifter & Flevolander: Vruchtbare rassen die gefokt zijn op grote tomen (veel lammeren per ooi).
- Fries-Zeeuws Melkschaap: Een gespecialiseerd melkschaap dat grote hoeveelheden melk produceert.
- Zwartbles: Een opvallend zwart schaap met een bles op het hoofd, geliefd om zijn karakter en vlees/wol.
- Drents Heideschaap: Het oudste inheemse schapenras van West-Europa.
- Veluws & Kempisch Heideschaap: Sobere landrassen uit respectievelijk de Veluwe en de Kempen.
- Schoonebeeker: Een groter heideschaap met lange poten en een eigenwijs karakter.
- Ouessant: Het kleinste schapenras ter wereld, afkomstig uit Frankrijk (Bretagne).
- Jacobschapa: Herkenbaar aan de bonten vlekken en vaak vier hoorns.
- Gotland Pelsschaap: Bekend om zijn krullende, zilverachtige pelzen wol.
- Lees verder »
Waarom hebben we schapen in Nederland?
Er zijn schapen in Nederland vanwege een combinatie van landschapsonderhoud, vlees- en wolproductie en hobbydierhouding. Hoewel het aantal schapen in Nederland daalt (er zijn er nog zo'n 670.000), worden ze op grote schaal ingezet voor verschillende doelen: De schapenhouderij staat overigens wel onder druk door lage winstmarges, blauwtong, wolfschade en strengere regels. Meer over het welzijn en de industrie lees je bij Wakker Dier en praktische informatie over het houden vind je bij het LICG.
- Natuurlijke begrazing: Schapen worden vaak ingezet als "natuurlijke grasmaaiers" op plekken waar zware machines of koeien niet makkelijk kunnen komen, zoals duinen, heidevelden en natuurgebieden (tegen vergrassing en overwoekering).
- Dijkenonderhoud: Op dijken houden schapen het gras kort en trappen ze de grond stevig aan, wat de dijk beschermt tegen afkalving en erosie door boom- of struikwortels.
- Vlees- en zuivelindustrie: Het grootste deel van de professionele schapenhouderij is gericht op de productie van lamsvlees, en er wordt schapenmelk gemaakt voor kaas en zuivel.
- Hobbyhouderschap: Een groot deel van de schapen in Nederland wordt gehouden door hobbyboeren of op melkveehouderijen als traditioneel en praktisch extra dierenbestand.
- Wol en fokkerij: Wol is tegenwoordig vooral een bijproduct, maar schapen worden ook gehouden voor de fokkerij en de instandhouding van speciale rassen.
- Lees verder »
Wat is het makkelijkste schapenras?
Het Ouessantschaap geldt over het algemeen als het makkelijkste en meest populaire schapenras voor hobbyschouders. Meer details en achtergronden over populaire rassen lees je bij Beestig.be of over het Ouessantras op Ouessant.nl.
- Klein formaat: Het is het kleinste schapenras ter wereld (rammen wegen circa 20 kg, ooien zo'n 14 kg). Hierdoor zijn ze eenvoudig te hanteren en te verzorgen, zelfs in je eentje.
- Sterk en gezond: Het is een natuurlijk ras dat weinig last heeft van ziektes en goed kan omgaan met verschillende weersomstandigheden.
- Rustig karakter: Ze worden snel tam en zijn vriendelijk in de omgang.
- Weinig eisen: Ze hebben genoeg aan een eenvoudige schuilplaats en goed gras/hooi.
- Kameroenschaap: Dit is een haarschaap dat niet geschoren hoeft te worden; ze verliezen hun vacht in het voorjaar door rui.
- Clun Forest schaap: Bekend omdat ze erg sterk zijn en heel gemakkelijk aflammeren.
- Ryeland: Wordt de 'teddybeer' onder de schapen genoemd vanwege het aanhankelijke karakter en makkelijk aflammeren.
- Lees verder »
Zijn er wilde schapen in Nederland?
Ja, er bestaan wilde schapen. Ze zien er wel anders uit dan de wollige schapen die je in de wei ziet; wilde schapen hebben meestal een kortharige vacht in plaats van wol. Bekende soorten wilde schapen zijn: Wilde schapen ronselen of verliezen hun haren vanzelf per seizoen en hebben geen dikke wollige vacht die maar blijft groeien. Onze gedomesticeerde schapen zijn duizenden jarenlang door de mens zo gefokt dat hun wol blijft doorgroeien. Meer lezen over de herkomst vind je op Wikipedia of in het artikel van het Nieuwsblad.
- De moeflon: Het kleinste wilde schaap van Europa, oorspronkelijk afkomstig van Corsica en Sardinië, maar ook uitgezet in natuurgebieden zoals de Veluwe en de Ardennen.
- De argali: Grote wilde schapen die leven in de bergen en hoogvlaktes van Centraal-Azië.
- De oerial (steppeschaap): Leeft in steppelanden van Iran tot Pakistan en India.
- Het dikhoornschaap: Leeft in rotsachtige gebieden en canyons in Noord-Amerika.
- Lees verder »
Wat is het grootste schapenras?
Het grootste schaap ter wereld is de Argali (Ovis ammon), een wild schaap uit de hoogvlaktes en steppen van Centraal-Azië. Kijk je naar gedomesticeerde schapenrassen (gehouden door de mens), dan behoren onder andere tot de grootste:
- Gewicht: 65 tot wel 220 kilo (waarbij mannetjes het zwaarst worden)
- Schouderhoogte: 90 tot 120 cm
- Bijzonderheid: De mannetjes hebben opvallende spiraalvormige horens die wel 164 cm lang kunnen worden. Je leest er meer over via de Argali Wikipedia-pagina.
- Leicester Longwool: Een groot Engels ras waarbij ooien zo’n 100 kg en rammen tot wel 150 kg kunnen wegen. Meer informatie vind je op de VSS Schapenrassen-pagina.
- Zwartbles: Een bekend Nederlands ras waarbij de rammen rond de 120 kg wegen en ooien zo'n 80 kg.
- Veluws Heideschaap: Een groot Nederlands heideschaap met een schofthoogte tot wel 95 cm en een gewicht van 70 tot 80 kg.
- Lees verder »